 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
||
| Elke dag kruipen op speciale broederijen duizenden kippenkuikens uit hun ei. Afhankelijk van hun ras - legkip of vleeskip - verdwijnen ze naar de legbatterij of het mestbedrijf. De kuikens van het legras worden direct na hun geboorte gesexed om te kijken of het mannetjes of vrouwtjes zijn. Om dat te kunnen zien moet men het geslachts-orgaan binnenstebuiten keren. Een mannetjeskuiken kan geen eieren leggen en verdwijnt daarom direct in een plastic zak om vergast te worden. Van de vrouwtjeskuikens, de hennen, brandt men met een gloeiend heet mes de snavelpunt af om te voorkomen dat ze elkaar, als ze groter zijn pikken. Dat afbranden is een pijnlijke ingreep, maar gebeurt zonder verdoving. | ||
| De hennen gaan daarna naar een opfokbedrijf. Daar zitten ze opgesloten in draadgazen kooitjes, tot ze oud genoeg zijn om eieren te leggen. Na achttien weken is het zover en verhuizen de hennen naar de volgende kooi: de beroemde legbatterij. Een legbatterij is een lange rij draadgazen kooien, in twee of drie etages boven elkaar. Per kooi, met een vloeroppervlak van slechts 40x50 cm!, zitten vier of vijf hennen. In de batterij-kooi worden de kippen volkomen gestoord. Ze kunnen nooit eens hun vleugels uitslaan, lekker in de grond krabben, of hun verenkleed verzorgen. |
| Ook kan een kip zich niet terugtrekken om rustig haar ei te leggen. Die afzondering is belangrijk voor haar, daarom blijft ze het toch proberen; ze drukt zich tegen de bodem van de kooi, kruipt onder een andere hen, steekt haar kop door de tralies en legt tenslotte uitgeput haar ei op het draadgaas. Een kip legt op die manier zo'n 285 eieren per jaar. Na 14 maanden gaat ze minder eieren leggen. Ze is nu 'te duur' en gaat naar de soepfabriek. Tien procent van de batterij-kippen legt al eerder het loodje, als gevolg van allerlei ziekten en gebreken. |
| De kuikens van het vleesras, zowel de mannetjes als de vrouwtjes, gaan direct naar het mestbedrijf. Elk jaar worden in Nederland meer dan 300 miljoen (!) kuikens vetgemest. Ze staan met tienduizend of meer in een grote schuur zonder ramen; 25 kuikens per m2. In zes weken tijd moet zo'n donzig kuikentje uitgroeien tot een vleesklomp van 1,8 kilo. Het skelet van het kuiken is daar dan nog lang niet op berekend. Veel kuikens hebben daarom last van hun poten en kunnen nauwelijks lopen. Sommige dieren groeien zelfs letterlijk dood; hun hart kan het groeitempo niet bijhouden. Na iets meer dan zes weken komt de vangploeg die de dieren met bosjes tegelijk in kratten propt voor hun laatste reis naar het slachthuis. Het slachten van de kuikens is lopende band werk. Met meer dan honderd dieren per minuut tegelijk. Zo'n kuiken krijg jij dan als 'lekker kippeboutje' op je bord. |
| Opdracht (lees de tekst) | ||
| A. | Deze tekst is volgens mij gemaakt door: | |
| 1. Een supermarkt die meer kippenvlees wil verkopen. | ||
| 2. De organisatie van kippenhouders. | ||
| 3. Een actiegroep tegen de intensieve veehouderij. | ||
| B. | Deze tekst is gemaakt om de lezer ervan te overtuigen dat het zo niet kan in de kippenhouderij. Waar merk je dat in de tekst? Onderstreep die stukken. | |
| C. | Als je zelf een pluimveehouder was, wat zou je dan over deze beschrijving zeggen? | |
| ________________________________________________________________________________________ | ||
| ________________________________________________________________________________________ | ||
Verder naar "Pluimveehouderij"
beginpagina - informatie - spelletjes - actueel - email - links